AMBALAJ VE ÇEVRE

Ambalajlar kullanım ömürlerini tamamladıktan sonra atık haline gelirler. Eğer toplum bu konuda bilinçli davranmayıp ve ambalaj atığını bir çöp olarak nitelendirirse işte o zaman çevre kirliliği baş gösterir. Ambalaj atığı kesinlikle çöp değildir. Çoğu zaman içtiğimiz meyve sularının, yediğimiz gıdaların veya aldığımız bir bilgisayarın ambalajını işimiz bittikten sonra evsel atıklarımızla birlikte çöpe atarız. Oysaki ambalaj atıkları hammadde olarak kullanılabilen değerli malzemelerdir. Biz ambalajın bu değerinin farkında olamazsak, her gün elimizle ülkemizin ve dünyamızın doğal kaynaklarını da yok etmiş oluruz. Günümüzde sınırlı sayıda olan düzenli depolama tesislerinin de evsel atıklarımız ile hızla dolduğu düşünüldüğünde, daha kalıcı çözüm arayışına gidilmelidir. Ambalaj çöp değil, değerli bir malzemedir derken bir şeyi atlamamalıyız. Evlerimizdeki çöpümüz bile değerlidir. Sadece ambalaj atığı değil her türlü atığı değerlendirebiliriz. Bu yöntemleri şu şekilde sıralayabiliriz;

Yeniden kullanım:

Ambalajın kendi yaşam döngüsü içinde tekrar kullanımının imkânsız olacağı zamana kadar, toplama ve temizleme dışında hiçbir işleme tabi tutulmadan yeniden doldurularak veya aynı şekli ile aynı amaç için kullanım ömrünü tamamlayıncaya kadar kullanılabilir olduğunu anlatır.

Geri dönüşüm:

Geri dönüşüm terim olarak, kullanım sonrası atık malzemelerin çeşitli fiziksel ve kimyasal işlemler ile hammadde olarak tekrar imalat süreçlerine kazandırılmasıdır. Biz burada özellikle ambalaj atıklarının geri dönüşümünden bahsedeceğiz.

Enerji geri kazanımı:

Yanabilir özellikte olan ambalaj atıklarının, ısı ve elektrik enerjisi elde etmek amacıyla tek başına ya da diğer atıklarla birlikte, doğrudan yakılarak kullanılmasıdır.

Kompost (Organik Geri Dönüşüm):

Organik atıklar bu yöntem de doğal olarak çürümeye bırakılır. Böylelikle enerji kaynağı olarak kullanılabilir ve gübre yerine kullanabiliriz.